ಓದು ಅವಿರತ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ತುಂಬಾ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ ಇಲ್ಲಿ.

ಪರಪೆಕ್ಟಾಗದೆ ಕಾಮ್ರೇಡ್... ಪುಸ್ತಕ ಇಲ್ಲದೆ ನಾವಿಲ್ಲ... ನಾವಿಲ್ಲದೆ ಪುಸ್ತಕವೂ ಇಲ್ಲ... ಅಕ್ಷರ ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಈಸುತ್ತಾ ಪ್ರತಿಘಳಿಗೆ ಅರಳಲಿ ಹೊಸ ಬರವಣಿಗೆ ಸಿಗಲಿ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲರ ಓದಿಗೆ.

ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಆಟ ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಯ ಹೋಲಿಕೆಯೇ ತುಂಬಾ ವಿನೂತನ, ವಿಶಿಷ್ಟ, ಮತ್ತು ಸಮಂಜಸ. ಈ ಮೊದಲು ಇಂತಹ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಓದಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಓದಿದ್ದು ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲೇ. ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಮೀಕರಣವಿದು.'ಸ್ವರ್ಗ ಅಂದರೆ ಲೈಬ್ರರಿ' ಎಂಬ ಬೋರ್ಹೆಸ್ ಅವರ ಮಾತು ಎಷ್ಟೊಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ! 'ಪುಸ್ತಕಗಳಿಲ್ಲದ ಬದುಕನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ನನ್ನಂಥವರಿಗೆ ಕಷ್ಟ; ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಆಟದ ಥರ ಒಂದು ಜಡ ಗಳಿಗೆಯೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇದ್ದರೆ ಅವು ತೀರಾ ಇಷ್ಟ!' ಎಂಬ ಹುಳಿಯಾರರ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳು ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ, ಓದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನೇ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರ ನುಡಿಗಳಾಗಿವೆ. ಅವು ಓದುಗವರ್ಗದವರ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ರಿಂಗಣಿಸುವ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ನುಡಿಗಳು!!

ಎಷ್ಟೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮುಂದುವರೆದರೂ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬಂದರೂ , ನನಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಸಹ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಖುಷಿ ಆನಂದ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್, ಕಿಂಡಲ್ ಅಥವಾ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಓದುವಾಗ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ... ಇಂದಿಗೂ ಪುಸ್ತಕಗಳೇ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತರು. ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ಸಹಮತವಿದೆ ಸರ್ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೂ ಬದುಕಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ದೂರಾಗುತ್ತಿರುವ ಪೀಳಿಗೆಗಳ ಬದುಕಿನ ಬಗೆಗೆ ಆತಂಕವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಬೋರ್ಹೆಸ್ ನ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಆಶಾವಾದವನ್ನೂ ಬಿತ್ತುತ್ತದೆ ಲೇಖನ.

"ಸತ್ಯ ಎಂಬುದು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಆಚೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಧ್ಯತೆ" ಅಲ್ವಾ ಸರ್! ಹೌದು ಸರ್ ಪುಸ್ತಕದ ನೇರವಾದ ಓದಿನ ಅನುಭವ ಅದೊಂದು ರೀತಿಯ: "ಸಕಲರಾಧನ ಸಾಧನಬೋಧನದನುಭವರಸ ತಾನಿಹುದಲ್ಲಿ." ಎಂಬಂತಹದ್ದು.ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ವಿಸ್ತಾರದ ನೆಲೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಆದರೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿಯದಂತಹ ನನ್ನಂತಹ(ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಣೆಗಾರ ನಾನೇ) ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ 'ಕನಸು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ನಡುವಿನ ಸೃಜನಶೀಲತೆ'ಯನ್ನು ಕುರಿತು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು, ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದು ಇಂಥದ್ದೇ ಒಂದು AI ಸಾಧನ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದಾಗ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಅನುಭವದ "ಆದರೆ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಆಗುವ ಸೃಜನಶೀಲ ಅನುಭವ ಅಲ್ಲಿರಲಾರದು. ಓದುವುದು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ (ಪ್ಯಾಸೀವ್) ಅನುಭವ ಎಂದು ತಿಳಿದವರು ಕೆಟ್ಟರು! ಓದುವಾಗ ನಾವು ’ಕ್ರಿಯೇಟೀವ್’ ಆಗುತ್ತೇವೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಬರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ; ಒಂದು ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾತ್ರ, ಒಂದು ಐಡಿಯಾ ತಗುಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಐಡಿಯಾ- ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಸೃಜನಶೀಲ ಒರತೆ ಬರಿದಾಗದ ಹಾಗೆ ಓದು ನಮ್ಮನ್ನು ಪೊರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ." ಹೌದು ನಿಜ, ಆದರೆ ನನ್ನಂಥವನಿಗೆ ಇದರ ಜತೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಇಂತಹ AI ಮೂಲಕವೂ ಇದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಇಂಥ ಕೊಂಡಿಗಳು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತಾ; ಒಂದನ್ನೊಂದು ಬಂಧಿಸುತ್ತಾ; ಹೊಸದೊಂದನ್ನು ತೆರೆದು ತೋರಿಸುತ್ತಾ; ಹೊಸದೊಂದರ ಸೃಜನಶೀಲ ಅನುಭವಕ್ಕೊ, ಕ್ರಿಯೆಗೊ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳೆದ ವಾರ ನನ್ನ ಇಂತಹ ಒಂದು ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ 'ಸರ್ಕಸ್' ಮಾಡಿ ತಿದ್ದಿತೀಡಿ, ಕತ್ತರಿಸಿ-ಅಂಟಿಸಿ ಆದ ಮೇಲೆ ಕೊನೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಹೀಗೆ ಸರ್.(ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ: ಬಹುಶಃ ಇಂತಹ ಒಂದು AI ಸಾಧನ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನ್ನಂಥವನಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆಚೆಗೆ ಸಿಗ್ಮಂಡ್ ಫ್ರಾಯ್ಡ್, ಕಾರ್ಲ್ ಯೂಂಗ್, ಎರಿಕ್ ಫ್ರಾಂ, ಜಾರ್ಜ್ ಲೂಯಿಸ್ ಬೋರ್ಹೆಸ್, amy lowell, Susanne K Langre, Ernst Cassirer ಮುಂತಾದವರು ಖಂಡಿತ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರಾಚೆಗೂ ಎಷ್ಟು ಜನ ಹೀಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ: ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ! ಈ ಹುಡುಕುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೊಂದನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದು ಕೂಡ ಪುಸ್ತಕವೇ ಎಂಬುದು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರರಷ್ಟು ನಿಜ. ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ALIFANO: Well, you state in a memorable passage that literature is a dream. BORGES: It is true. Literature is a dream, a controlled dream. Now I believe that we owe literature almost everything we are and what we have been, also what we will be. Our past is nothing but a sequence of dreams. What difference can there be between dreaming and remembering the past? Books are the great memory of all centuries. Their function, therefore, is irreplaceable. If books disappear, surely history would disappear, and surely man would disappear. ಆಲಿಫ್ಯಾನೋ: ಒಂದು ಸ್ಮರಣೀಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಾಹಿತ್ಯವು ಒಂದು ಕನಸು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಬೋರ್ಹೆಸ್: ಹೌದು, ಅದು ಸತ್ಯ. ಸಾಹಿತ್ಯವು ಒಂದು ಕನಸು; ಆದರೆ ಅದು ನಿಯಂತ್ರಿತ ಕನಸು. ನಾವು ಏನಾಗಿದ್ದೇವೆಯೋ, ಏನಾಗಿದ್ದೇವೆಯೋ ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಏನಾಗಲಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅದರ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೇ ಋಣಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮ ಭೂತಕಾಲವೆಂದರೆ ಕನಸುಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿಯಷ್ಟೇ. ಕನಸು ಕಾಣುವುದಕ್ಕೂ ಭೂತಕಾಲವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ? ಪುಸ್ತಕಗಳು ಎಲ್ಲ ಶತಮಾನಗಳ ಮಹಾಸ್ಮೃತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಿಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕಗಳು ನಾಶವಾದರೆ ಇತಿಹಾಸವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಇತಿಹಾಸ ನಾಶವಾದರೆ ಮನುಷ್ಯನೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಮಾತು ಕೇವಲ "ಸಾಹಿತ್ಯ = ಕನಸು" ಎಂಬ ಸರಳ ಹೋಲಿಕೆ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಬೋರ್ಹೆಸ್ ಮೂರು ಮಹತ್ವದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ: 1. ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕನಸಿನಂತೆಯೇ ಒಂದು ಸೃಷ್ಟಿ: ಕನಸುಗಳು ಹೇಗೆ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಹೊಸ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಸಾಹಿತ್ಯವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. 2. ಸ್ಮೃತಿಯೂ ಒಂದು ಕನಸೇ: ಬೋರ್ಹೆಸ್‌ಗೆ ಭೂತಕಾಲವು ಸ್ಥಿರವಾದ ವಾಸ್ತವವಲ್ಲ(ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನ ಎಂಬುದೊಂದಿಲ್ಲ ಅದು ನಿತ್ಯಭೂತ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿದೆ). ನಾವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪುನರ್‌ಸೃಷ್ಟಿ. ಆದ್ದರಿಂದ: ನೆನಪು ಪುನರ್‌ರಚಿತ ಭೂತಕಾಲವಾದರೆ; ಕನಸು ಪುನರ್‌ರಚಿತ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಬೋರ್ಹೆಸ್ ಕನಸು ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಗಡಿಯನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕುತ್ತಾನೆ. 3. ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮಾನವಕುಲದ ಸಾಮೂಹಿಕ ಸ್ಮೃತಿ: ಈ ಉಲ್ಲೇಖದ ಕೇಂದ್ರಭಾವನೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ "ಕನಸು" ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; "ಸ್ಮೃತಿ" ಕೂಡ ಹೌದು. ಬೋರ್ಹೆಸ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮಾನವ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಸ್ಮೃತಿಭಂಡಾರಗಳಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯವು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕನಸನ್ನು ಸಾಮೂಹಿಕ ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. "ಕನಸು → ಸ್ಮೃತಿ → ಸಾಹಿತ್ಯ" ಈ ಮೂರು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಬೋರ್ಹೆಸ್ ಒಂದೇ ಚಿಂತನಾ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ: "ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕನಸಿನ ಕಲಾತ್ಮಕ ರೂಪವಾಗಿದೆ; ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆ ಕನಸುಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಮೃತಿಗಳಾಗಿವೆ."

ಸರ್ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಜಡವಾಗುವ ಈ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರುವ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಇಡೀ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಹೈಲೈಟ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ ಇರುತ್ತದೆ.ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಗ್ರಾಂಡ್ ಸ್ಲಾಮ್(ಲಂಕೇಶರ ಮೆಚ್ಚಿನ,),ಶೆಟಲ್‌ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್.ಇತ್ತೀಚಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂಬ ಕೊಳಕು ಆಟದಿಂದ ನಾವು 25 ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೇ ದೂರವಾಗಿದ್ದೇವೆ.ಸರ್, ಈ ಓದು ಹೇಗೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ವಯೋಸಹಜವಾದ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದ್ದರು.ಎಂದಿನಂತೆ ಪುಸ್ತಕ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದ ನಾನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದೆ.ಬೇಗನೆ ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಆಗಲು ಅವರು ಚಡಪಡಿಸಿದ ದಿನ ನಾನು ತಣ್ಣಗೆ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದು ನೋಡಿ ಅವರಿಗೆ ಕಸಿವಿಸಿ ಎನಿಸಿತು .ಅಷ್ಟಿಲ್ಲದೆ ಗಾಂದೀಜಿ ಜೈಲನ್ನೇ ಓದುವ,ಬರೆಯುವ ಜಾಗವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಓದಿದ್ದೇವೆ.

Deeply touched by the way all of you have re-written my take on books. Guru Jagalur's companionaship with books really moved me. Thank you all. May great books always lead you

"I am not sure that I exist, actually. I am all the writers that I have read, all the people that I have met, all the women that I have loved; all the cities I have visited." - Jorge Luis Borges ಪುಸ್ತಕದ ನಂಟು ಬರಹಗಾರನ ಈ ಮೇಲಿನ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ ತನ್ನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಮರೆಸಬಲ್ಲದು, ತಾನೇ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಬಲ್ಲದು. ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಬಲ್ಲ ಮಾಯಕ ಶಕ್ತಿ ಇರುವ ತಾಣವೇ ಬರಹ ರೂಪಿ ಸ್ವರ್ಗ. ತಮ್ಮ ಈ ಲೇಖನದ ಪ್ರಾಸಂಗಿಕ ವೈರುಧ್ಯಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿಯಿಂದಾಗಿ, ಹೊಸ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಕೋಶ ವಿಸ್ತರಿಸಿದಂತಾಗಿ; ಅಂತರಾಳ ನಿರಾಳ! ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸರ್..🙏

ಮನುಷ್ಯನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಶೋಧನೆ ಎಂದರೆ ಪುಸ್ತಕ ಎಂಬ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಅದ್ಭುತ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನವರೂ ಓದುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಪುಸ್ತಕಗಳಿರಲಿ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಓದುತ್ತಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ‘ಬಲ್ಲವರೇ ಬಲ್ಲರು ಓದುವ ಸವಿಯ’

ಫುಟ್ ಬಾಲ್. ಜೊತೆ ಓದುವ ಸಮೀಕರಣಧ ಕಲ್ಪನೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಚಾರ್ಜ್ ಲೂಯಿಸ್ ಬೋರ್ಹೆಸ್ ಬಗ್ಗೆ ತಾವು ಬರೆದಿರುವ ಈ ಲೇಖನದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಬರೆದಿರುವ Funes, the memorious (Translated by ANTHONY KERRIGAN ) ಎಂಬ ಕತೆಯನ್ನು ಈಗಷ್ಟೇ ಓದಿದೆ. ಈ ಕಥೆ ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅದ್ಭುತ ಸ್ಮರಣಾಶಕ್ತಿಯ ಕಥೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಮರೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಮಾನವ ಚಿಂತನೆಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ ಎಂಬ ಗಾಢ ತಾತ್ವಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಬೋರ್ಹೆಸ್‌ನ ಒಂದು ಸಾಲು: “To think is to forget differences, to generalize.” ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆತೇ ಬಿಡದ ಮನಸ್ಸು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪರಿಕಲ್ಪನೆ, ವರ್ಗೀಕರಣ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೆನಪು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ಮರೆವು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯೂ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಈ ಕಥೆ ನೀಡುತ್ತೆ. ಫ್ಯೂನಸ್ ನ ಅದ್ಭುತ ಸ್ಮರಣ ಶಕ್ತಿ ವರವೋ, ಶಾಪವೋ ಎಂದು ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವ ಈ ಕಥೆ ಗಣಕಯಂತ್ರದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂದೆನ್ನಿಸಿತು. ನನಗೆ ಹೊಸಬರಾದ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬರಹಗಾರನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ತಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸರ್..

ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಆಟ ಅದೊಂದು ರೋಮಾಂಚನ, ಕಾಲುಗಳನ್ನೇ ಕಣ್ಣು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸದಾ ಗಮನದೆಚ್ಚರದಲ್ಲಿ ಆಡುವ, ನೋಡುವ ಅದ್ಭುತ ಆಟ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಶಿಖರಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿನ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಆಟ. ಪುಸ್ತಕದ ಓದು ಈ ಅನುಭವಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನ ಎಂದು ನನಗಂತೂ ಅನಿಸಿಲ್ಲ...ನಿಜ. ಬೋರೆಸ್ ನ ಭಯ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರಬೇಕಾದುದೇ. ಕೃಜಾ ಏನಿದ್ದರೂ ಅದರ ದೊಡ್ಡಸ್ತಿಕೆಗೆ ಮಿತಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಪುಸ್ತಕದ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಯ ಗಮ್ಮತ್ತೇ ಬೇರೆ.ಲಂಕೇಶ್ ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಫುಟ್ ಬಾಲ್, ಟೆನ್ನಿಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಕಲಾತ್ಮಕ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು, ಧನ್ಯವಾದಗಳು